Η σύγκριση της μεθόδου Pilates με την Γνωστική Λειτουργική Θεραπεία σε άτομα με χρόνιο πόνο στον αυχένα

Abstract

Εισαγωγή: Ο χρόνιος πόνος στον αυχένα είναι από τα κυριότερα μυοσκελετικά προβλήματα στο γενικό πληθυσμό, επηρεάζοντας αρνητικά τη ζωή των ασθενών. Η αντιμετώπισή του μπορεί να περιλαμβάνει διάφορες θεραπευτικές μεθόδους, όπως η μέθοδος Pilates και η Γνωστική Λειτουργική Θεραπεία (ΓΛΘ). Ωστόσο, παραμένει ανεξερεύνητη η σύγκριση μεταξύ μίας καθαρά φυσικής προσέγγισης ασκήσεων σε σχέση με μία βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση. Σκοπός: Η διερεύνηση της ύπαρξης διαφορών μεταξύ της μεθόδου Pilates και της ΓΛΘ κυρίως στον πόνο και στην ανικανότητα των ατόμων με χρόνιο πόνο στον αυχένα. Μεθοδολογία: Η μονής τύφλωσης τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη περιλάμβανε 90 άτομα (23 άντρες, 67 γυναίκες; ηλικία: 40.32 ± τυπική απόκλιση: 10.70), τα οποία κατανεμήθηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες: Pilates, ΓΛΘ, συμβατικής θεραπείας (ομάδα ελέγχου). Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε 16 συνεδρίες σε διάστημα οκτώ εβδομάδων. Τα μέτρα έκβασης (πόνος, ανικανότητα, κινησιοφοβία, λειτουργικότητα, ποιότητα ζωής, εύρος κίνησης, ισομετρική δύναμη) αξιολογήθηκαν στην αρχή, στην 4η εβδομάδα, στο τέλος της θεραπείας (8η εβδομάδα) και ένα μήνα μετά το τέλος (12η εβδομάδα). Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση της SPSS μέσω της μεθόδου Επαναλαμβανόμενων μετρήσεων (αξιολόγηση εντός των ομάδων) και του ελέγχου One-way ANOVA (αξιολόγηση μεταξύ των ομάδων). Αποτελέσματα: Όλες οι ομάδες έδειξαν σημαντική βελτίωση στον πόνο και στην ανικανότητα στο τέλος της θεραπείας (p<0.05). Η σύγκριση της ομάδας Pilates έδειξε σημαντική βελτίωση στον πόνο (Pilates Vs ομάδα ελέγχου: p=0.031; Pilates Vs ΓΛΘ: p=0.114) και στην ανικανότητα (Pilates Vs ομάδα ελέγχου: p=0.010; Pilates Vs ΓΛΘ: p=0.068) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, αλλά όχι με τη ΓΛΘ. Σημαντική διαφορά φάνηκε στην κινησιοφοβία (Pilates Vs ομάδα ελέγχου: p=0.012), λειτουργικότητα (Pilates Vs ομάδα ελέγχου: p=0.008), στο εύρος κίνησης (Pilates Vs ομάδα ελέγχου: κάμψη p=0.036; έκταση p=0.44; δεξιά στροφή p=0.005; αριστερή στροφή p=0.006) και στην ισομετρική δύναμη των μυών (Pilates Vs ομάδα ελέγχου: κάμψη p=0.000; έκταση p=0.011; δεξιά πλάγια κάμψη p=0.000; αριστερή πλάγια κάμψη p=0.012; δεξιά στροφή p=0.033; αριστερή στοφή p=0.003) στη σύγκριση της μεθόδου Pilates και της ομάδας ελέγχου. Ενώ, σημαντικές διαφορές έδειξε το εύρος κίνησης (Pilates Vs ΓΛΘ: δεξιά πλάγια κάμψη p=0.014; αριστερή πλάγια κάμψη p=0.008) και η ισομετρική δύναμη (κάμψη p=0.002; έκταση p=0.000; δεξιά στροφή p=0.030) μεταξύ της μεθόδου Pilates και ΓΛΘ. Συμπεράσματα: Η μέθοδος Pilates βελτιώνει τον πόνο και την ανικανότητα σε άτομα με χρόνιο αυχενικό πόνο, με συγκρίσιμα αποτελέσματα με τη ΓΛΘ και ανώτερα από τη συμβατική θεραπεία. Οι δύο παρεμβάσεις συμβάλλουν στη μείωση της κινησιοφοβίας και στη βελτίωση του εύρους κίνησης και της ισομετρικής δύναμης, αντιμετωπίζοντας τις σωματικές αλλά και ψυχολογικές πτυχές του χρόνιου πόνο